คือวันนี้....แย่มากจริงๆ
และต้องขอโทษสำหรับคนที่เข้ามาอ่านบล๊อกเรา
วันนี้ไม่ได้จะมาเล่าเรื่อง
"อุดมคติในวัยเรียน..หรืออะไรทั้งสิ้น"
แต่วันนี้มาเล่าประสบการณ์ที่เพิ่งไปเจอมาสดๆร้อนๆ
โดยที่เราเองเป็นคนที่มองว่า
เรื่องแบบนี้มันควรจะเกิดใน โรงเรียนมัธยมที่ประเทศเรา
จริงๆ...............หรอ
เอาล่ะเรามาเข้าเรื่องกัน
วันนี้เรานักกับเพื่อนไปส่งงานตามที่อาจารนัด
เราก็เข้าไปธรรมดาไม่ได้มีท่าที
ที่จะต่อต้านหรือพูดไม่ดีใส่อาจารย์คนนี้
พอเราเดินเข้าไป......!!!
"อาจารย์ค่ะหนูมาส่งงานค่ะ"
แทนที่จะได้คำพูดคำตอบที่ดีๆ หรือสีหน้าที่เป็นมิตร
แต่กลับได้ใบหน้าที่เฉยนิ่ง เหมือนคนอารมณ์เสีย
ตลอดเวลา
ทั้งๆที่เราก็เข้าไปแบบยิ้มแย้มพูดดีดี
แต่อาจารย์คนนี้กลับตอบกลับมาเพียง
"ตอยเย็นค่อยมา ครูจะไปกินข้าว"
เรากับเพื่อนโฮ้ยย (นึกในใจ)
ทำไมเป็นแบบนี้อ่ะเราก็อยากจะส่งงานให้เสร็จๆน่ะ
จะได้ไปทำอย่างอื่นต่อ
ฉันกับเพื่อนก็เลยตัดสินใจพากกันไปที่
ห้องสมุดของมหาลัยฯ
เราไปกันตั้งแต่ 10:00 เช้า
จนถึง.... บ่าย 2 กว่าๆ
และพากันตัดสินใจเข้าไปในโรงเรียน
ระหว่างที่รอ รร เลิก
ก็นั้งอ่านหนังสือเพลินๆ
แต่พอถึงเวลาจะไปส่งงาน
ก็เปิดงานให้ อาจารย์ดู
เปิดดูแค่สองหน้า อาจารย์คนนี้บอก
"ไม่เอาไปทำมาใหม่"
พร้อมกับลุกออกจากเก้าอี้อย่างไม่ใยดี
เรานึกไม่ถึงว่าจะมีครูอย่างนี้หลงเหลืออยู่บนโลก
เราไม่คิดว่ามันเป็นฟฤติกรรมที่ครูควรจะทำต่อนักเรียน
และไม่เห็นด้วยอย่างมากกับการ ให้เรามาเสียเวลาทั้งวันเพื่อ
ฟังคำพูดที่บอกให้ไปทำใหม่
การไม่ใส่ใจ
การดูถูก
การที่อาจารย์คนนี้ทำต่อเรากับเพื่อน
มันถูกต้องแล้วหรอ
มันจะทำให้เราเรียนดีใช่ไหม
คุณไม่อธิบายให้เราฟังด้วยซ่ำ
คุณดีแต่สั่งงาน
คุณไม่ให้คำปรึกษาเรา
เราไม่โกรธที่คุณบอกเราไปทำมาใหม่
แต่สิ่งที่เรารู้สึกยิ่งกว่าการโกรธ
คือ
.
.
.
"เกลียด"
....................
เกลียดการที่คุณไม่สนใจงานของเรา
เกลียดการที่คุณเดินออกจากเก้าอี้โดยที่ไม่นึกถึงความรู้สึกใครทั้งนั้น
เกลียดสิ่งที่คุณดูถูกงานของเรา
เกลียดสิ่งที่คุณตะคอกใส่เรา
ฯลฯ
มันควรจะเป้นสิ่งที่ครูควรจะเป็นอย่างนั้นหรอ
คุณอาจจะเป็นคนที่ประสบความสำเร็
**พฤติกรรมที่คุณทำอย่างนี้กับพ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น