ครั้งหนึ่ง ...ก่อนทุกอย่างจะเริ่มต้น
ฉันมองดูหญิงสาวคนหนึ่งเธอร้องตะโกนด้วยความโอดโอย เพราะความเจ็บปวด ทรมาน
ฉันมองไปสงสัยว่านั่นคืออะไรกัน ทำไมหญิงสาวผู้นั้นถึงเจ็บปวดขนากนี้
ข้างกายเธอมีผู้ชายคนหนึ่งยืนจับมือเธอไว้และดูท่าทางดีใจกับอะไรสักอย่าง
รอบกายเธอเป็นห้องสีเขียว แสงไฟสว่างส่องไปหาเธอเพียงคนเดียว
มีผู้ชายถือใบมีดพร้อมที่จะกรีดลงบนเนื้อของเธอ เธอยังคงร้องด้วยความเจ็บปวด
ถัดจากชายถือมีดก็มีคนคอยจดอะไรสักอย่างในกระดาษแผ่นหนึ่ง ฉันสงสัยนั่นกระดาษอะไร
ถัดไปอีกก็มีคนคอยยื่นมีดให้กับชายผู้นั้น ฉันสงสัยว่าทำไมกันชายผู้นั้นจะทำอะไรกับเธอ ฉันมองไปรอบๆ ก็ยังคงสงสัยในเมื่อเธอเจ็บทำไมเธอไม่ลุกออกไป
ทำไมเธอถึงทำร้ายตัวเอง
ทำไมชายผู้ชายคนนั้นที่จับมือเธออยู่ถึงยอมให้คนอื่นมาทำร้ายผู้หญิงคนนี้ ฉันสงสัยว่าทำไม
แต่ไม่นานก็มีสิ่งมีชีวิตออกมาจากตัวออกหญิงสาวผู้นั้น ฉันสงสัยว่ามาจากไหน
ออกมาได้ยังไง และทำไมตอนนี้มาหญิงสาวผู้นี้ถึงไม่ร้องแล้ว
และทำไมหญิงสาวผู้นี้และชายหนุ่มคนนั้นถึงต้องมีน้ำออกมาจากตา และหันไปยิ้มให้กัน
เธอไม่เจ็บปวดแล้วหรือ ความเจ็บปวดนั้นหายไปได้ยังไงกัน
เพราะสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆนี้เองหรือ ที่ทำให้เธอหายเจ็บ สวยตาของทั้งสองคนดูมีความสุขอย่างที่อธิบายไม่ได้
ฉันเป็นใคร ใครตอบได้
ฉันยังคงเฝ้ามองหญิงสาวผู้นี้ต่อไปเธอได้ให้กำเนิดเด็กผู้หญิง
มาหนึ่งคนเด็กคนนั้นคือสิ่งมีชีวิตที่ฉันเคยสงสัย
หญิงสาวผู้นั้นยังคงดำเนินชีวิตต่อไป
แต่หญิงสาวในวันนั้นเริ่มจะไม่ใช่หญิงสาวขึ้นทุกวัน
เมื่อมีเด็กผู้หญิงคนใหม่เกิดขึ้นมาฉันมองไปที่เด็กคนนั้นเธอร่าเริง เธอน่ารัก
เธอคอยเชื่อฟังหญิงสาวผู้นั้นอย่างไม่เปลี่ยนไป ฉันดีใจจังที่เห็นหญิงสาวและเด็กคนนั้น
มีความสุข
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น