วันเสาร์ที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2558

始めまして、王子さまの私

お  
う 
じ 
さ 
ま 
の 
วันหยุดนี้ควรเป็นวันหยุดที่แสนสบายใจ แต่กลับเป็นวันที่ทุกข์ใจของใครบางคน ฉันได้ยินข่าวมาว่าคุณอยากเดินทางกลับมาที่ไทย และยังคิดถึงบ้านของฉันอยู่ ขอบคุณนะคะที่ชอบบ้านฉัน ฉันรู้สึกดีใจมากเลยนะรู้ไหม..ฉันกลัวว่าคุณจะไม่ชอบบ้านฉันซะอีก ฉันเฝ้ารอคุณมาตลอดเลยเพราะหวังว่าอยากจะพบคุณอีกครั้ง
    แต่ทำไมนะ  ทำไม  ทำไมกัน เมื่อฉันเปิดหนังสือเพื่อจะอ่านภาษาของบ้านคุณฉันกลับจำคำศัพท์ไม่ได้ ฉันได้แต่อ่านออก แต่ไม่สามารถแปลมันออกมาได้ ฉันได้แต่อ่านทั้งๆที่ไม่รู้ว่ามันแปลว่าอะไร ฉันอยากจะพูดคุยกับคุณให้รู้เรื่องจัง อยากจะพูดกับคุณราวกับเป็นคนประเทศเดียวกันกับคุณ แต่ทำไมกันเมื่อฉันเริ่มจะทำมัน กลับจำอะไรไม่ได้เลย ฉันอยากไปที่บ้านคุณสักครั้ง เพียงสักครั้ง จนบางครั้งฉันอยากจะเดินหันหลังกลับ แต่แล้ว...ปลายทางกับต้นทางมันช่างไกลพอๆกัน และฉันเลือกที่จะเดินหน้าต่อไป

     ฉันได้แต่บอกตัวเองให้พยายามเข้า เพื่อหวังว่าสักวันฉันจะคุยกับคุณรู้เรื่อง ฟังออก อ่านได้ เขียนได้ แปลได้ และฉันก็ได้ภวนาให้ความพายามของฉันจะพาฉันเดินไปสู่ปลายทางที่ฉันฝันถึง แล้วฉันคิดถึงคุณจังเลยคะ ......กลับมาอีกครั้งนะคะฉันยังรอคอยอยู่ 
いつか。。

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น